Oscylator stochastyczny (K%D) jest wskaźnikiem momentum używanym w analizie technicznej, wyprowadzony przez George'a Lana w 1950, do porównywania cen zamknięcia do zakresu cen w danym okresie. Wskaźnik STS bazuje na spostrzeżeniu, że podczas trendów wzrostowych ceny zamknięcia kształtują się na ogół blisko górnej granicy swych wahań, zaś w trendach spadkowych zbiżają się do dolnej granicy tego zakresu. W tym oscylatorze używa się dwóch linii – %K i %D.